BEYAZ ARDAHAN

 BEYAZ ARDAHAN

ŞİİR; MAVİ ARK

Acım ARDAHAN,
aşkım ARDAHAN,
umudum ARDHAN!


Derinlemesine dürüst ol,
Öğrenmeyi sev,
Ölümüne kadar ayakta dur,
Yolunu mükemmelleştir...
Gökyüzünün altında.
Devam et çiçek açmaya,
Ufukta  yollar varsa,
Görünür ol, yol yoksa saklan.
 Birileri haramzadeyse,
Çık ortaya,
Sakın  fakirlikte utanma.
Utanma Beyaz Ardahan!




MAVİ ARK

Yeni çiçek açmış ketenleri gökyüzüne salıyorum .
Avuçlarım nasırlı , çiftçilikten kalmış.
Yorgun terim üstüne damlıyor,
Tarla  kuşunun,
Biliyorum, tekrar geri dönecek.

Ve ben  gömleğimi çıkarıp
onun ardından el sallayacağım.
Bırakın bu kuş,
Derin mavilikte yıkanmaya devam etsin.

Keşke benim de kanatlarım olsaydı –
bir ok gibi anında peşinden koşardım.
Rüzgarı tenimle yakalar,
Yeryüzüne öyle konardım.

Ve o kadar kırılgan olan hayalime,
Her gün biraz daha sadık kalırdım,
Karanlık yüzler aydınlansın diye,
Tarla kuşunu ,
Gökyüzünün sınırsız enginliğine
salıyorum .