Şiir köşesi

İnsan insana muhtaç

İnsan, insana muhtâcdır.
Sesinden güneş yükselir,
Her seher vakti bir babanın.
İnsan  atasına muhtâcdır.

Şems-i cemâli yüze vurdukça bir annenin,
Rüzgarın en nâzenîn nefesi değer  canevine,
İnsan valideye  muhtâcdır.

Kardaş dağdır;
Ver sırtını, istinâd eyle.
Yâr sırdaştır,
Âyinede görünen dahi sensin.
Refikaya muhtâcdır.

Kızkardeş baştaki taçtır,
Ve Tulü - i Şemstır.
İnsan, insana muhtâcdır.
Daha ne söyleyeyim cancağzım,
Ben dahi sana muhtâcım.

Mehmet Avşar (01-01-2026)