BEYAZ KARS

BEYAZ KARS

Kar yağar Kars’ın taş sokaklarına,
Bir tarih uyanır beyaz örtünün altında.
Rus’un izleri durur hâlâ duvarlarında,
Nice kışlar görmüş bu kadim şehir.

Hoş görünür kentim,
Tarih kokar her sokağın,
Bir yanında Kars Kalesi yükselir,
Bir yanında taş köprüler susar.

Aras’ın soğuğunda büyümüş bir destandır Kars,
Nice acıyı, nice ayrılığı taşımış bağrında.
Yıllar geçti, devirler değişti,
Ama Kars hep Kars kaldı.

Kırk yıl Rus’un gölgesinde kaldı,
Sonra yeniden kendi göğüne kavuşur,
Şimdi her kar tanesi
Bir şehidin hatırasını taşır.

Ve uzaklarda, Kanada’da
Bir başka şehir Kars’ın yiğit adını taşır,
Sanki bir avuç Anadolu karı
O uzak diyarlara da düşmüş.

Ey Beyaz Kars,
Sen yalnız kar değilsin;
Sen tarihin beyaz sayfası,
Kafkasların  dilere destan türküsü.

Her kış yeniden doğarsın,
Her kar yağışında gençleşirsin.
Geçmişin taş duvarlarında
Geleceğe bakan bir ışık taşırsın.

Ve ben sana baktıkça anlarım:
Bazı şehirler yalnız şehir değildir.
Bazıları bir hatıradır,
Bazıları bir yaradır,
Bazıları ise insanın yüreğinde
Ömür boyu yağan kardır.

Beyaz Kars…
Kar altında saklı bir tarih,
Göğün altında dimdik bir şehir,
Atalarımdan emanet,
Ve yüreğimde
Hiç erimeyen bir memleket.

Mehmet Avşar